افاضات

فردی به نام من از خانه بیرون نرفته ولی گم شده است

efaazaat — Tue, 08 May 2012 23:45:44 GMT

خودم را گوشه‌ی اتاق می‌یابم، در خود خمیده و پریشان، نام تو را زیر لب تکرار می‌کند. مچش را که می‌گیرم انکار می‌کند: «من؟ نه! داشتم آواز می‌خواندم.» تمام آوازها لبریز نام توست. نامت که از سویدای دل بر لب صعود می‌کند، در دهان می‌چرخد و به فضا می‌پراکند. نامت که درخشان است ولی اسم اعظم نیست؛ کاری از من نمی‌گشاید: خودت را که نمی‌رساند، دیگران را هم می‌رماند. از تو تنها نامی مانده و هیچ. نامی که مرا کنج اتاق از خودم گم کرده است.

Such a Strange Vibration

efaazaat — Sat, 14 Apr 2012 23:27:35 GMT

هیچوقت خواسته‌ای چنین در دسترس نداشته‌ام و هیچگاه نسبت به خواسته‌ای چنین بی‌رغبت نبوده‌ام.

نمی‌دانم از پس آن همه سال خواستن، این حکایت دیگر چیست! استغناء؟ گذشتن؟ پیری؟ یا دل بریدن؟

[+] Scott McKenzie - Be Sure to Wear Some Flowers in Your Hair

فَقَدَ عمرو زیداً

efaazaat — Sun, 01 Apr 2012 02:53:03 GMT

شب بود و ستاره‌ها یکایک پیدا

دل در کف من نبود، بودم شیدا

غمهای دو عالم از برم بیرون بود

کم بود ز عیش ناب تنها زیدا!

نهنگ نیامده مرا بلعید

efaazaat — Sat, 24 Mar 2012 07:00:55 GMT

مرد چهارراه فصل‌ها را پشت سر گذاشت، به پلیس راهنمایی زبان درازی کرد، برای کارگران مشغول کار شکلک درآورد، به دختران دبیرستانی متلک انداخت و وارد مهدکودک سر نبش شد.

مردی که از قدرت بهراسد، از کار بیزار باشد و از زن جز عقده چیزی در دل نداشته باشد، مرد نیست؛ بچه‌ای ست که ناامید از ذات خود به بی‌مسؤولیتیِ تحصیل پناه می‌برد. آموزشِ صوریِ مدرسه سن را بالا می‌برد ولی کسی را بزرگ نمی‌کند.

مرد هم کودکی بیش نبود.

باز هوای وطنم در شب عید آرزوست

efaazaat — Tue, 20 Mar 2012 02:01:00 GMT

و ماه آخر سال نود را به سیر آفاق پرداختم و انفس. افق خاصی هم نبود، برف بود و مزارع خشکیده. ولی نفس‌ها خاص بودند. هر نفسی خاص است؛ برای خودش، عشقش و مادرش. نفس‌ها اغلب اماره‌اند. یا کافر همه را به کیش خود پندارد؟ نه، نفس‌ها همه مطمئنه‌اند. نمی‌خواهم سال را با بدهکاری تمام کنم. بدهکاری خوب نیست. طلبکاری هم همینطور. هر دو خواب را از چشم آدم دور می‌کنند. آدم ایده‌آلی که هرگز نبوده‌ام. من اهل پرحرفی نیستم. حداقل اینجا. همیشه مختصر و نامفید بوده‌ام. گاهی هم که اصلاً نبوده‌ام. کارنامه‌ی زمستان امسال همین پائین است. از بندهای قطعنامه‌ام یا عزم‌نامه‌ام برای سال بعد، یکی هم این است که بیشتر بنویسم. ولی خب وقتی کسی نمی‌خواند چه فرقی می‌کند کوتاه یا بلند، هر هفته یا هر ماه؟ مگر نمی‌دانم این دور باطلِ تنهایی-نوشتن-کمی خوانده شدن-توهم هم‌صحبتی-کمتر نوشتن-حس تنهایی، هزارتویی مجازی ست؟ چرا! ولی باز می‌نویسم. لجبازی. شاید برای گریز از واقعیت گزنده. حالا جا افتاد که چرا طولانی نمی‌نویسم؟ بس که به انحطاط می‌رود نوشته‌ام! این بار هم از دستم در رفت این جفنگیات. امان از زغال خراب در محیط عذاب.

سالتان نیکو!

مردمان این زمستان

efaazaat — Mon, 20 Feb 2012 19:58:04 GMT

این یکی ماه چطور؟ این ماه را کجا بودم؟ این یکی را رفتم زندان. در خانه و محبس، همچو آن شیران؛ از پاستور تا بهبهان. سی روز هم تحمل نکردم حال آنکه ضیاء و بهاره و مجید و عماد قرار سه هزار روزه دارند. خواستم چیزی نخورم، یک روز هم دوام نیاوردم و مهدی چهل روز است که غذا نخورده. و حالا برگشته‌ام اما میثم و سهراب، اشکان و ندا، ترانه و مصطفی، رامین و امیرارشد، صانع و محمد برنمی‌گردند.

از یادشان نبریم.

داماد ایرانی برای عروس دریایی

efaazaat — Sat, 21 Jan 2012 06:44:21 GMT

این یک ماه کجا بودم؟ در اندونزی بودم، با جان به لب رسیدگانی که دل در وطن پهناور بی‌روزن و میهن برخوردار تنگدست و مردمان مهمان‌نواز برادرکش جا گذاشته بودند و مغز و بازو به کول گرفته بودند و به امید آینده‌ای که در خشکی خودی دست نیافتنی می‌نمود منتظر بودند که به اقیانوس غریب بزنند شاید که در سرزمین کوالا به زندگی ساده‌ای که بدل به آرزو شده برسند.

قایقمان شکست و در قعر دریا آرمیدیم.

آفتاب می‌زند از طلعت خوشت

efaazaat — Thu, 22 Dec 2011 00:42:16 GMT

آنچنان محو تماشای تو بودم که دلم غافل شد

از چنین نکته که نتوان به لبت واصل شد

تا به کی خیره بمانم به دو چشمت کآیا

شاید از زلف سیاهت ثمری حاصل شد

دوباره عاشورا

efaazaat — Mon, 05 Dec 2011 23:15:53 GMT

عاشورا دهمین روز است از ده روز ایستادگی، سربلندی و آزادگی

عاشورای قدیم دهم محرم بود، پس از یکم تا نهم‌‌ همان ماه

عاشورای جدید ۶ دی است، از پسِ ۲۵ و ۲۸ و ۳۰ خرداد، ۷ و ۱۸ و ۲۶ تیر، ۲۷ شهریور، ۱۳ آبان و ۱۶ آذر

مجعد

efaazaat — Thu, 24 Nov 2011 23:22:29 GMT

در کلاف گیسوانت

سردرگمم ای جان

بردار برس را

و به فریادم برس