خانه‌ات از خانه‌ام پیداست

با نگاهی پرعطش

چشم می‌دوزم به آن

تک چراغ روشن شب‌های شهر

از اتاقت نور می‌تابد به رویاهای من

سهم من از ماهتاب روی تو

خواب‌هایی روشن است

با کمی وهم سپید

در دلی اندوهگین دوری‌ات