این پنج شیش ماه که نبودم تایوان بودم. تایوان. هیچ کسی در جهان به رسمیت نمی‌شناسدش. جزیره تک و تنها در محاصره آب و اژدها. منزوی. محروم شده. خرکار. امسال هم به فنا رفت. پارسال هم به فنا رفته بود به هر حال ولی بد نگذشته بود انقدر. امسال که منهدم شدم. تلو تلو خوران. به سیلی صورت سرخ نگه داران. اصلا خود ایران بودم: ویران. سال دیگه هم به فنا خواهد رفت ولی در این مسیر پله پله تا مقامات فنا بیایید آلمان باشیم. یا آرزوش کنیم. پسر دخترا٬‌ پسر دخترا٬ مگه آلمان چی داره؟