افاضات

یعنى واسه خودت اتاق دارى؟ بابا عجب جمهورى خوبیه خونه تون!
[رو مى کند به آسمان]: اى خدا بچه هاى این زمونه عجب چیزى شدن
[خداوند حکیم:] چه چیزی؟
[شیخ:] همون چیز دیگه.

 

 

--

دخترم،
من نمى دانم چه طور باید به تو بگویم که هیچ مردی مرد رویاهای تو نخواهد بود، همانطور که نمى دانم چه طور باید به پدرت بگویم که هیچ زنى تجسم عینى آن تصورى که از زن داشت و در من نیافت نخواهد بود همانطور که هیچ دخترى تصویر خامى که از کودکى من -پس از نا امیدى از بزرگسالى ام- براى خودش ساخته، رنگ واقع نخواهد زد.
بیا موهومات را کنار بگذاریم و زندگى کسالت بار زمخت را ادامه دهیم.

 

 

دوشيزه محترمه، بعله اولين قدمه، ...
دل پاك دار، سدهاى گوشتى را نيز حفظ بنما. اگر دل ناپاك شد به درك، مبادا از سنگرهاى گوشتى عقب نشينى كنى.
پسرى كه همراه دوشيزه است شاكى مى شود: "خانوم شما عاشق نشدى چه مى فهمى راست كردن چيست." دكتر چشمكى به همكارش مى زند و به پسر مى گويد كه از دوش تا به امروز پاكيزه است؛ هنوز دوشيزه است.
دوشيزگان جهان، بهاى دوشيدنتان از زه گوشتى فراتر نمى رود مگر؟ متحد شويد.
"اى آقا چه مى فهمى شاخ چيست و سيخ."
شيخ نمى فهمد. اگر مى فهميد اينجا نبود، تنها نبود.
خوانندگان عزيز، دم همگى شما گرم. اگر مهربانى شمايان در اشتباه گرفتن افكارتان با افكارمان نبود، اگر رحمتتان در اختلاف عمیق نوشته هايتان با نوشته هایمان نبود، اگر آن لبخندتان به تفاوت فاحش فاحشگان با دوشيزگان...، مى توان شرط بست كه انگيزه اى براى دكتر نمى ماند. وجودتان را عشق است ولى خودمانيم دنبال چه مى گرديد مرامى؟
دكتر جون، آنچه به من دادى در راه خدا بود؟ مشكور باد!